Robovanje strasti 3



Robovanje strasti

Treći dio

 

 

Kroz historiju islama pitanje položaja žene i pravilnog društvenog odnosa između muškarca i žene, bilo je, zajedno sa pravima žena i njihovim ulogama u muslimanskom društvu, veoma aktuelno. Postoji mnogo kur’anskih ajeta koji se bave ovim pitanjem, kao i mnogo hadisa koji ukazuju da je, prije islama, arapska kultura bila nezadovoljavajuća u ovoj perspektivi. Nije potrebno posvetiti puno vremena da se ovo dokaže, pošto svi već znamo da su, prije islama, kćerke Arapa ponekad bile žive zakopavane, samo zato što su bile ženskog roda. Ima, naravno, i mnogo drugih primjera, kao što je postojanje raznih oblika braka u predislamskoj Arabiji, od kojih su svi služili reduciranju uloge žene na puke nosilje djece, bez ikakvih prava, čak i bez prava na isključivu ljubav i posvetu svog muža, a u nekim slučajevima su morale da zauzvrat služe i po nekoliko muškaraca da bi zadovoljile svoje potrebe za opstanak. Kada je islam došao, on je civilizovao arapska plemena, te kako se širio, tako su se i kvalitete civilizacije širile; a kako se islam uzdigao, tako se uzdigao i status žene u muslimanskom društvu.

Uprkos činjenici da su nemuslimani na Zapadu retorički dostigli visoku poziciju, optužujući islam da nosi degradirajuće ideje o ženama i podstiče loš tretman prema njima, činjenica je da je islam vjera koja ne prihvata koncept žene kao đavolskog bića zavodnice, koje je odgovorno za prvobitni grijeh i propast cijelog čovječanstva. Islam je bio taj koji je ženi dodijelio pravo na nasljeđivanje, pravo na izbor bračnog druga i prava na punu slobodu u raspolaganju vlastitim imetkom. Islam je bio taj koji je prvi opisao seksualnost ljudskog bića kao stvar digniteta, a ne zla, uvjeravajući nas da Allah nagrađuje zadovoljenje ljudske seksualnosti kada se ono čini unutar čistih granica božanskog zakona, a zabranjuje celibat i izbjegavanje žena kao čin koji izlazi iz okvira božanskih principa koji predstavljaju ritualno obožavanje. Ovi principi se odnose na muškarce i žene.

Islam je bio taj koji je porekao ideju da su žene u toku menstruacije “nečiste” i nečasne, ili zle sreće - objašnjavajući da iako su proizvodi menstruacije nečisti, sama žena je čista. Islam je uzdigao status žene u društvu prije svih modernih svjetskih inicijativa u ime žena, a najistaknutiji je program radikalnih feminista UN-a (koji predvode ulogu ženske superiornosti u osveti za mnoge nepravde učinjene ženama, a rezultat su učenja vierovanja ortodoksnih kršćana i židova, a i paganizma koji se udružio sa njima) - Allah kaže da su najbolji među ljudima oni koji su najbogobojazniji, bez obzira bili oni muškarci ili žene.

Razlozi za minimiziranje statusa žene u proteklih nekoliko stoljeća nisu baš jasni. Pojavile su se mnoge teorije da objasne ovaj fenomen, ali, svako je zapostavio spominjanje povratka predislamskom neznanju, koje se pojavilo da preovlada i zauzme mjesto čistog kur’anskog i sunnetskog učenja, te koje je prouzročilo da žena muslimanka bude isključena iz glavnih tokova društva, njen glas ugašen, a njena sveta prava ignorisana. Rezultati su se manifestovali kroz siromaštvo među ženama, tlačenje žena kroz nepravedne i neislamske zakone i običaje; emotivno, duševno i materijalno zapostavljanje djece, uz odbijanje da se žene obrazuju, te nametanja striktnih pravila ponašanja ženama koja nisu nametnuta muškarcima.

Sve ovo stvara nebalansirane, nepravedne i ekstremne interpretacije značenja časti i čednosti, koja se često brutalno nameću ženama ali potpuno zapostavljaju kada su muškarci u pitanju, dajući tako pogrešnu sliku da su samo žene te koje su po zakonu zadužene da budu časne i čedne, dok muškarci mogu biti (i jesu) nemoralni do te mjere da su se uspostavile neke norme u muslimanskim društvima koje sugerišu da je takvo nemoralno ponašanje muskaraca ustvari “muževno” ili dio njihove muške fitre. Iako znamo, u teoriji, da je prirodnost ljudskoga bića naša fitra, čista, bila ona ženska ili muška, prihvatili smo da muškarci više naginju nemoralu, pa zato trebamo tolerisati njihove grijehe, uprkos saznanju iz islamskih učenja da nemoral može dovesti i da je doveo čitave civilizacije do ruba propasti.

Pogrešna shvatanja koje smo prihvatili dolaze iz predislamskog perioda neznanja/džahillijjeta Arabije, uz neznanje koje je prethodno preovladalo u zemljama koje su prihvatile islam, a onda ponovo pale u val neznanja i paganizma, i od dekadentnog nemorala i nepažnje prema Allahu koje dolaze iz sekularnog, liberalnog utjecaja Zapada. Ovi koncepti i tradicije se prenose i nasljeđuju od strane generacija kao "kultura" izvedena iz vjere.



1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 next